Konstytucja: Służba Sądownicza

Sędzia grodzki (pierwszej instancji) powoływany jest (większościowo) przez mieszkańców danego powiatu (zrzeszonych posiadłości) i w jego obrębie funkcjonuje (można być sędzią we własnej sprawie). Sąd narodowy (odwoławczy) obsadzany jest (zgodnie z ustaleniami UO) przez prawomówcę, który z kolei wybierany jest większościowym poparciem dorosłych obywateli kraju. Sędzia (każdego szczebla) może powołać (i rozwiązać) swój zespół i nadać jego członkom prawo orzekania w jego imieniu (np. gdy jest zbyt mało sędziów i sam nie nadąża z pracą), ale za których działania całkowicie odpowiada. Poparcie sędziów i prawomówcy na witrynie państwowej uaktualniane jest na bieżąco („żywy” głos), tak samo jak listy kandydatów, więc mogą oni w każdej chwili zostać zastąpieni.

Przewinienie następuje gdy złamane zostanie prawo samostanowienia (dotyczące własności osobistej, określonej w pierwszym rozdziale Konstytucji lub wspólnej – przepisy państwowe, przyjęte za pomocą UO, czyli cokolwiek co zostało uznane za niepożądane w przestrzeni publicznej – jak kolor ubrania, czy sposób lub treść wypowiedzi). Wtedy pokrzywdzony, jego pełnomocnik lub ktokolwiek, kto uzna dane postępowanie za naganne (nawet nie będący stroną w zajściu) zgłasza je (nawet najmniejszy występek nie ulega przedawnieniu) do swojego sędziego grodzkiego (również w przypadku obietnicy przewinienia – groźby), otrzymując potwierdzenie (daty wskazują ile czasu upłynęło do rozpatrzenia sprawy) i wpis o tym pojawia się na liście zgłoszeń sądowych na witrynie państwowej – do wglądu wszystkich obywateli. Sędzia grodzki może uznać pozew za zasadny i wszcząć postępowanie, albo go odrzucić – informując o swoim postanowieniu zgłaszającego (wszystko na bieżąco widoczne na witrynie państwowej). Jeśli skazany lub poszkodowany chcą odwołać się od wyroku pierwszej instancji, to muszą uzyskać przychylność co najmniej dwóch innych sędziów grodzkich, w innym przypadku zostaje on uprawomocniony. Odwołanie trafia do sądu narodowego, który wydaje ostateczny wyrok. W przypadku prawomocnego wyroku, sąd tworzy kartotekę obywatelską (na witrynie państwowej, widoczną dla wszystkich obywateli) winowajcy (oraz wszystkich stron ugody) i tam umieszcza wyrok (również ugodę, w celu przestrzegania osób postronnych, np. przed bogatymi zboczeńcami, którzy przekupili swoje ofiary do milczenia) z uzasadnieniem (zawsze jawne i nieusuwalne, powiązane z tożsamością urzędnika). Termin rozprawy musi być podany z co najmniej tygodniowym wyprzedzeniem, na witrynie państwowej i każdy kto zgłosił chęć uczestnictwa zostaje o wszystkim powiadamiany na bieżąco. Posiedzenia mogą być zamknięte dla osób postronnych tylko na wniosek wszystkich dotkniętych stron (w wypadku, gdy którakolwiek ze stron nie bierze udziału – muszą pozostać otwarte dla każdego).

Istnieje możliwość utajnienia śledztwa na okres do roku czasu i jest to jedyny wyjątek od reguły jawności. Aby nikt nie mógł nadużywać przywilejów w stosunku do innych, stąd takie prawo przysługuje zarówno organom państwowym jak i każdemu obywatelowi. Po upływie roku, każdy którego ukryte dochodzenie dotyczyło musi zostać o nim powiadomiony, a wszystkie materiały z tym związane muszą zostać upublicznione na witrynie państwowej. Wpis o prowadzeniu dochodzenia wraz z całą dokumentacją i opinią sędziego grodzkiego (wybranego przez śledzonego, aby sprawdzić czy nie doszło do nadużyć) dodawane są przez tegoż sędziego do kartoteki obywateli w nim uczestniczących (nawet jeśli śledztwo nic nie wykazało). Sędziowie sądu narodowego mają stały wgląd w każde utajnione działanie i mogą zdecydować o jego odtajnieniu. Poza tym szczególnym przypadkiem każdy obywatel ma wgląd we wszystkie działania dotykające jego życia. Wszystkie posunięcia organów państwowych są jawne jako wpływające na państwo, które jest własnością jego obywateli (wszelkie urzędnicze dane są nieusuwalne).

Wyrządzenie krzywdy lub uśmiercenie, w akcie samoobrony (gdy co prawda złamane zostało prawo samostanowienia, ale w celu odparcia napaści, więc czyn nie podlega karze), jak również i sam fakt posiadania wiedzy o łamaniu prawa samostanowienia u innych, wraz z krokami, jeśli jakieś zostały poczynione (pomoc, szkoda, odwrócenie wzroku), skutkują wpisem do kartoteki. Zdarzenia będące bezpośrednim zagrożeniem życia lub skutkujące poważnym uszczerbkiem na zdrowiu (wynikające z zamierzonego jak i niezamierzonego działania), bądź ich groźby (obietnica krzywdy – tzw. przemoc psychiczna), umieszczane są sądownie w kartotece obywatelskiej. Sędzia ma prawo wydać nakaz uwięzienia osoby (grodzki w obwodzie swojego powiatu, narodowy w obrębie całego kraju) zagrażającej bezpieczeństwu innych (w osobnej, monitorowanej celi) i wtedy wszczęcia postępowania. Sędzia ma prawo odebrać dziecko opiekunowi (grodzki w obwodzie swojego powiatu, narodowy w całym kraju), który dokonał na nim zamierzonej napaści skutkującej poważnym uszczerbkiem na zdrowiu lub bezpośrednim zagrożeniem życia, na dobę, po której postępuje się zgodnie z wolą dziecka – powrót do rodziców lub zmiana opiekuna. O losie odebranych dzieci, które nie potrafią wyrazić swojej woli decydują sędziowie. Sędzia grodzki ma prawo odebrania zwierzęcia jeśli uzna, że właściciel się nad nim znęca. Sędzia narodowy ma prawo odebrania działki jeśli uzna, że właściciel ją niszczy (np. zwozi odpady radioaktywne). Decyzje sędziego mogą zostać odwołane przez dwóch innych sędziów, co najmniej tego samego szczebla.

Powrót do wprowadzenia | dalej do 5p