Przepisy podrzędne IV: Służba, dobra i wymiana

Powyższa Konstytucja pozostawia wiele wolnej przestrzeni do tworzenia podrzędnego prawodawstwa jednolicie obejmującego całe państwo (ustalone drogą UO), albo poszczególne obszary samorządowe – w obrębie swojej własności (1-osobowy powiat) lub mienia większej (dowolnie) społeczności (wielo-osobowy powiat lub zrzeszenie powiatów), poczynając od niezależnej waluty, oświaty, dróg, po służby porządkowe. Ten rozdział skupia się na przykładach takich przepisów.

Władzę wykonawczą można sprawować poprzez mianowanie dla siebie starosty (można go w każdej chwili odwołać), bądź bezpośrednio poprzez obranie się swoim własnym starostą (powołując powiat w granicach swoich włości). Starosta zarządza powiatem, czyli obszarem obejmującym własności jego i jego podopiecznych. Starosta podejmuje wszelkie decyzje wewnątrz swojego powiatu (niezależnie czy jest jego jedynym mieszkańcem, czy został mianowany przez innych, na wspólny obszar), których Konstytucja nie zakazuje (ustala przepisy samorządowe, czyli może ustanawiać składki na wspólne cele, walutę wewnętrzną, obsadzać naczelników prywatnych szpitali, szkół, banków, mediów okręgowych, ustalać ich zakres obowiązków i rozdzielać pomiędzy nich środki). Wszyscy starostowie wspólnie wybierają wojewodów na wszystkie gminy (60 równych powierzchni) w kraju (a nie tylko własnej gminy). Wybory wojewodów polegają na tym, że każdy starosta przekazuje całą siłę swojego głosu (siła głosu równa jest ilości swoich podopiecznych) na jednego kandydata lub dzieli ją pomiędzy kilku kandydatów. Wojewoda zarządza terenami publicznymi wraz z ich zabudowaniami (szkoły, szpitale, fabryki, koszary, mieszkania spółdzielcze, boiska, teatry, drogi, koleje, wodo- i gazociągi, sieci elektryczne i telekomunikacyjne oraz wszystko inne co znajduje się na gruntach publicznych jak lasy, jeziora) w obrębie swojej gminy – osobiście odpowiada za wykorzystanie środków z podatków, wszystko zgodnie z ustaleniami UO. Wojewodowie wspólnie opiekują się witryną państwową (dziennik ustaw, głosowania, przedsięwzięcia państwowe, kartoteka obywatelska). Na czas wojny wojewodowie wybierają hetmana, który pełni rolę zwierzchnika sił zbrojnych.

Zgłoszenie naruszenia prawa samostanowienia (od zatajenia, oszczerstwa, po znęcanie się, czy zabójstwo) lub jakiekolwiek innego przewinienia, czy nawet uwagę można umieścić w kartotece obywatelskiej danej osoby (jawny autor, każdy ma prawo do 1 wpisu, który może zmieniać, z tym że nieaktualne treści pozostają w jawnym archiwum) na witrynie państwowej – do wglądu wszystkich obywateli. W kartotece obywatelskiej każdy może umieścić 1 wpis pod profilem każdej osoby, a tam może opisać jego dobre uczynki, przewinienia, czy przeczucia, dodając również ocenę dodatnią (+1), ujemną (-1) lub neutralną (0). Wpisy można zmieniać, ale zapis wszystkich zmian jest nieusuwalny.

Obywatele mogą ustalać obostrzenia w miejscu publicznym (ponad prawo samostanowienia) na powierzchni proporcjonalnej do liczby opowiadających się za tym (analogicznie do podziału przy przewinieniach). Może to być zakaz czynności mogących prowadzić do szkody (cielesnej lub zgorszenia) nieletnich przez rozpowszechnianie złych wzorców, jak niezdrowe odżywianie (przetworzona, sztucznie dosładzana żywność, z konserwantami, jedzenie z pazerności, albo obżarstwa, a nie dla zaspokajania głodu), spożywanie alkoholu (mała pokusa wzmaga chęć coraz większych, a ćwicząc wolę opierając się zachciankom wzrasta się wewnętrznie), bądź innych używek, hazard, krzyczenie i obrażanie innych (agresja wzbudza agresję), pogarda, groźby i zastraszanie, stosunek płciowy (niedojrzałych dzieci nie oswaja się z sexem, aby nie wzniecać rozwiązłości seksualnej, a tylko świadome, głębokie i szczere więzi, najpierw dusz, dopiero później ciał), nagość, wyzywające stroje, propagowanie homoseksualizmu, zoofilii, nekrofilii, konsumpcjonizmu, czy sztuk walki.

Czas antenowy w telewizji publicznej (można rozszerzyć na radio oraz inne platformy, poprzez które państwo nadaje transmisje publiczne) przydzielany jest według poparcia obywateli (zbieranego również przez witrynę państwową jak w przypadku UO). Każdy może oddać swój głos (lub podzielić go na części pomiędzy kilka możliwości, np. 0,7 swojego głosu na redaktora X i 0,3 na zespół Y) na osobę, bądź grupę, która prowadzi lub chce emitować program. Po podliczeniu zebranych głosów, każdy ubiegający się otrzymuje (na nadchodzący kwartał) przydział czasu antenowego proporcjonalny do uzyskanego poparcia (program codzienny, cotygodniowy, comiesięczny, kwartalnik, a czas emisji zaczyna wybierać ten z największym poparciem). On decyduje o zamieszczanych treściach (np. zakaz reklam z podtekstem seksualnym).

Podatek transakcyjny (przychodowy) w wysokości 0,2% (lub niższy, ponieważ wyliczenia tej stawki opierały się jedynie o operacje elektroniczne, więc po objęciu nim również transakcji gotówkowych mógłby opaść) naliczany jest od każdej transakcji pieniężnej. Jest to jedyna danina na państwo i stawka jest identyczna na wpływy osoby prywatnej jak i firmy. Nie ma żadnej innej opłaty ponad podatek przychodowy (jak PIT, CIT, VAT, składki społeczne, podatek od spadków i darowizn, od umowy sprzedaży, bądź pożyczki, podatek rolny, leśny, od nieruchomości, od środków transportowych, tonażowy, akcyzy, itd.). Jest on pożytkowany na cele uzgodnione drogą UO (np. środki na wojewodów, sędziów, składka zdrowotna, renta, straż pożarna, oświata, wojsko, policję, żłobki, zabytki, drogi, komunikację miejską, telewizję publiczną, płatny urlop macierzyński, itd.). Wydatki budżetowe (a inne nie istnieją) są jawne dla obywateli. Obowiązuje całkowity zakaz zadłużania państwa. Od podatku zwolnione są wpływy na konto nieletniego dziecka od rodzica (kieszonkowe). Zwrot podatku (na koniec roku podatkowego) przysługuje od wypłaty udziałowców spółki (proporcjonalnie do czasu przez jaki nimi byli oraz ilości ich udziałów, a jeśli ulegała ona zmianie to wylicza się średnią roczną), czyli obejmuje każdego kto ma jakiekolwiek udziały, aby uniknąć podwójnego opodatkowania wynagrodzenia właścicieli. Całkowity zwrot podatku przysługuje temu (bądź tym, jeśli kilka osób ma taką samą ilość udziałów), od którego nikt nie ma więcej udziałów spółki (stąd ta ilość akcji wyznacza górną granicę zwrotu całkowitego), a każdemu z mniejszą ilością akcji przysługuje odpowiednio mniejszy zwrot podatku (np. gdy 2 osoby posiadają po 40% akcji, a trzecia 20%, to tym dwóm osobom przysługuje zwrot 100% podatku zapłaconego od ich wypłaty z tej spółki, a trzeciej 50%, jeśli natomiast 1000 osób posiada po 0,1% udziałów to wszyscy otrzymują całkowity zwrot podatku od swojej wypłaty). Takie zwolnienie przysługuje tylko na jedną działalność w danym roku podatkowym – udziałowiec sam wybiera którą (jeśli prowadzi kilka), a poza tym nie ma innych ulg, zwolnień, ani wyjątków. Z powodu takiego samego opodatkowania przychodu osoby prywatnej i spółki, nie ma znaczenia do kogo, bądź czego, należy mienie i może być ono użytkowane dowolnie, również do celów osobistych. Stawka na towary na export równa jest wysokości podatku przychodowego, a na towary z importu wynosi 2–krotność podatku przychodowego. Próg podatkowy obliczany jest co roku, na podstawie kosztów życia (mediana z wysokości czynszu kawalerki z mediami, ekologicznego jedzenia, najlepiej od miejscowych rolników, ubrań, przyborów czystości, transportu, wczasów krajowych). Budżet państwa pokrywa 2–letni urlop macierzyński (dodatki na pokrycie kosztów związanych z opieką nad dzieckiem, przedłużenie płatnego zwolnienia w razie braku dostępnych miejsc w żłobkach lub przedszkolach) oraz zwolnienia lekarskie (pokrycie kosztów leczenia), a wysokość takiej wypłaty równa jest progowi podatkowemu. Płaca minimalna dla podmiotów prywatnych nie istnieje.

Opłacanie składek emerytalnych (to samo może tyczyć się składek zdrowotnych i całej reszty ZUS), jak również ich wysokość (którą można dowolnie zmieniać) są dobrowolne. Obywatelom, którzy zdecydowali się je uiszczać, państwo co miesiąc zakupuje wybrany metal szlachetny za łączną sumę składek i deponuje je w skarbcu. Są one dostępne do wybrania w dowolnym momencie, pod postacią zgromadzonego kruszcu lub jego równowartości. Przeznaczając minimalną składkę ubezpieczenia emerytalnego (tylko pracownika, pomijając składki i podatki płacone przez pracodawcę za pracownika) od samego tylko 1999 roku na zakup złota po bieżącej cenie (średnio 1,72 uncje rocznie), w 2019 roku mielibyśmy 36 uncji o ówczesnej wartości przekraczającej 200 tysięcy złotych. W przypadku całości składki na ZUS byłoby to 87 uncji (zakup średnio 4,14 uncji rocznie) o wartości 520 tysięcy złotych w tym samym roku. Biorąc pod uwagę średni zakup 4 uncji złota rocznie, po 40 latach odkładania mielibyśmy 160 uncji, warte w 2019 roku około 960 tysięcy złotych (same tylko składki emerytalne dałyby 69 uncji, czyli 410 000 zł na emeryturę), co daje nam 3200 PLN miesięcznie przez 25 lat (a kurs złota systematycznie rośnie, więc wypłacając je stopniowo zysk byłby jeszcze większy), czyli do 90 urodzin (licząc rozpoczęcie pracy w wieku 25 lat). Oczywiście byłyby to całkowicie nasze oszczędności (zatem wolne od podatku przychodowego), więc w wypadku wcześniejszej śmierci, pozostała część zostałaby przekazana zgodnie z naszą wolą (wtedy już objęte podatkiem, za wyjątkiem zapisania nieletniemu dziecku). Koszt przechowywania złota może być pokrywany z budżetu, albo z osobnej opłaty – wszystko uzgodnione poprzez UO.

Bank (spółdzielczy, wewnątrz-powiatowy) należy w 100% do obywateli pod niego podlegających (korzystających z jego usług). Bank może udzielać pożyczek ze środków pełnoletnich obywateli, którzy wyrażą na to zgodę (mogą też decydować komu, na co pożyczać i na jakich warunkach), a w zamian za to otrzymują dywidendy. Z tego względu skutki śmierci dłużników są ich odpowiedzialnością i długi nie są dziedziczone (przez potomków, czy współmałżonków).

Waluta jest dobrowolna, więc może emitować ją każdy, wiele rodzajów, brak państwowej kontroli. Członkowie zrzeszenia walutowego wybierają radę nadzorczą, która zajmuje się przyjmowaniem nowych członków i tworzeniem raportów rynku. Po utworzeniu wspólnoty, rada ustala ile pieniądza zostaje utworzonego i dzieli go po równo pomiędzy wszystkich członków (pieniądz sam w sobie nie posiada żadnej wartości, jest jej obietnicą, wekslem, a każdy samodzielnie dostosowuje do niego wartość owoców swojej pracy). Złamanie postanowień skutkuje wydaleniem ze wspólnoty walutowej i wpisem do kartoteki (za oszustwo). Wszystkie konta (włącznie z historią rozliczeń podatkowych) są jawne dla wszystkich członków, ponieważ waluta jest ich własnością (każdy mieszkaniec jest w stanie sprawdzić położenie każdej złotówki wraz z historią jej przekazywania aż od momentu powstania).

Obywatelskie Śledztwo (np. żądanie wyjaśnienia śmierci Leppera, handlu dziećmi, sprzedaży kopalni Krupiński, bezpieczeństwa szczepionek, wpływu pól elektromagnetycznych na zdrowie, zjawisko smug samolotowych, itd.) po osiągnięciu warunków UO, wszczyna dochodzenie, relacjonowane przez telewizję publiczną (obywatele mogą na bieżąco zmieniać skład śledczych oraz wyznaczać kary i nagrody). OŚ może dotyczyć dochodzeń również przeciwko obcokrajowcom, korporacjom (np. Bayer, Monsanto, Nestle, Siemens, BMW) oraz państwom (np. USA, Izrael, Korea) łamiącym lub powiązanym z łamaniem woli innych (również które dopuściły się tego w przeszłości i nie zadośćuczyniły swoim ofiarom). Wynikiem OŚ może być zakaz importowania wyrobów, przy których wytwarzaniu naginane jest prawo woli (minerały do baterii elektrycznych, olej palmowy) lub z państw, które je łamią (MKULTRA, PRISM, program Phoenix).

Obywatelskie Przedsięwzięcie służy do powoływania fabryki, gospodarstwa rolnego, szpitalu, uczelni, kopalni, obiektu sportu, albo sztuki, czy organizowanie pomocy potrzebującym. Zgłaszanie i zbieranie poparcia przebiega na tej samej zasadzie co pozostałe obywatelskie inicjatywy. Jeśli koszty przedsięwzięcia mają być pokryte ze środków prywatnych, to ich zbiórka następuje również przez witrynę państwową, ale finansowanie może pochodzić z budżetu (całkowicie lub częściowo). Tam też obywatele mogą zgłaszać uwagi co do działalności przedsiębiorstwa oraz podjąć decyzję o zmianie jego zarządu lub zamknięciu. Obiekty OP powstające na gruntach publicznych są zwolnione z kosztów dzierżawy. W zamian za to, każdy pełnoletni obywatel kraju otrzymuje wypłatę z tytułu dywidendy spółki państwowej (w 100% własność obywateli, każdego po równo). Pomysłodawca ustala wstępną strukturę firmy i powołuje początkowy zarząd. Przedsiębiorstwa państwowe działają na zasadzie spółdzielni oddolnej, czyli to sami pracownicy tworzą stanowiska pracy (decyzją wszystkich zatrudnionych), wybierają i odwołują swoich bezpośrednich przełożonych (na wiecach pracowniczych, a listy poparcia uaktualniane są na bieżąco i tak samo następują zmiany na stanowiskach), przeznaczają środki na rozwój, ustalają wynagrodzenia, a także ceny wyrobów i usług takiego przedsiębiorstwa (np. węgla, jabłek, karnetu na basen, szkolenia, remontu), zatem i wysokość dywidendy obywatelskiej, jako skutek ponoszonych kosztów. Lista zarobków, wydatków, jak również inne wskaźniki dostępne są do wglądu obywateli na witrynie państwowej, w dziale spółki. Zasoby naturalne są bogactwem narodowym, więc mogą być pozyskiwane tylko w ramach przedsięwzięć państwowych.

Za jednostkę chorobową uznaje się stan, który prowadzi do zachwiania funkcji życiowych (a w skrajnych przypadkach do śmierci, również przez próby samobójcze). Zakazane jest zatem popieranie i nakłanianie do stanów i zachowań (szacunek należy się człowiekowi, nie chorobie), które do tego prowadzą (w razie wystąpienia ich w całym lub znacznej części gatunku oznaczają jego zagładę). Brak lub otępienie zmysłów, a także zmiany fizyczne w porównaniu z przodkami (ilość kończyn, chromosomów, złamanie, wada wzroku, itp.), czyli stan odbiegający od naturalnego porządku (danej płci wrodzonej, w danym wieku, danej rasy), również oznaczają jednostkę chorobową. Czym przypadłość bardziej zbliża do poczucia załamania i chęci zakończenia życia lub odbiera możliwość przedłużenia gatunku (menopauza lub śmierć ze starości należą do naturalnego cyklu życia, więc nie są stanami chorobowymi) tym stan jest cięższy, więc ból zęba jest lżejszą dolegliwością niż skłonności psychopatyczne. Stąd homoseksualizm jest chorobą (występowanie przypadłości u innych gatunków nie czyni jej normą zdrowotną, bo równie dobrze może to być norma chorobowa). Stan chorobowy oznacza, że istnieje jego przyczyna oraz możliwość wyleczenia (a przynajmniej powinno się jej szukać). Jednak nikt nie może być zmuszany do leczenia, a odosobniony (na swojej własności i wyznaczonym obszarze publicznym – jak w wypadku przewinienia) jedynie jeśli krzywdzi innych (łamie prawo samostanowienia innych).

Wraz z osiągnięciem pełnoletności członek społeczności otrzymuje kawalerkę (urządzoną na podstawowym poziomie – kuchnia z lodówką i miejscem do jedzenia, łazienka z ustępem, sypialnia z łóżkiem i szafkami oraz oświetlenie, radio, pula darmowej wody, ogrzewania i prądu) na własność. Każdy mieszkaniec (niezależnie od wieku, czy statusu wyborczego) ma bezpłatny dostęp do: jadłodajni (posiłki i suplementy potrzebne do zdrowego trybu życia), ubrań (wygodne i bezpieczne) i przyborów higienicznych, transportu publicznego (wewnątrz kraju), przedszkola (w wymiarze 30 godzin tygodniowo od 2. roku życia, edukacji (od 7. roku życia, wraz z darmowymi przyborami szkolnymi), powszechnej służby zdrowia (w pierwszej kolejności z zaleceniami profilaktyki przeciw-chorobowej, by zminimalizować zapadalność na choroby, a jeśli się nie uda to i bezpłatnymi lekami oraz opieką medyczną), policji, straży pożarnej, sądów (brak jakichkolwiek opłat), obiektów sportu i sztuki, komputera z internetem (na kablu) w kawiarenkach. Państwo zapewnia wszystkie przybory związane z ciążą i opieką nad dziećmi (witaminy, łóżeczko, pieluchy, butelki, wózek, fotelik, itd.). Z racji że państwo zapewnia podstawowe potrzeby człowieka, nie istnieje stawka minimalna, renta ani emerytura, nie ma też ustawowego okresu wypowiedzenia (każdy może zostać zwolniony lub odejść z pracy w dogodnej dla siebie chwili, chociaż jeśli postąpił nieprzyzwoicie to wpis o tym może zostać umieszczony w jego kartotece). Podstawowe potrzeby obywatela powinny być spełniane na jak najbardziej podstawowym poziomie zapewniającym warunki do zdrowej egzystencji (a nie komfortu), aby nie zakłamywać zasady, że nie ma korzyści bez kosztów (perpetuum mobile nie istnieje), aby nie rozleniwiać kolejnych pokoleń (co zwiększa odsetek samobójstw), oraz aby nie odbierać możliwości zrozumienia etosu pracy (nad sobą, dla siebie, dla wspólnego dobra).

 

Powrót do wprowadzenia