Konstytucja: Służba Sądownicza

Przewinienie następuje gdy złamane zostanie prawo samostanowienia (naruszenie własności osobistej, określonej w pierwszym rozdziale Konstytucji) lub przepisy państwowe (naruszenie zasad wspólnej własności, przyjętych za pomocą UO, czyli cokolwiek co zostało uznane za niepożądane w przestrzeni publicznej – jak kolor ubrania, czy sposób lub treść wypowiedzi). Wtedy pokrzywdzony, jego pełnomocnik lub ktokolwiek, kto uzna dane postępowanie za naganne (nawet nie będący stroną w zajściu) zgłasza je (nawet najmniejszy występek nie ulega przedawnieniu) do wybranego sędziego grodzkiego (pierwsza instancja), otrzymując potwierdzenie (daty wskazują ile czasu upłynęło do rozpatrzenia sprawy). Sędzia grodzki może uznać pozew za zasadny i wszcząć postępowanie lub go odrzucić – informując o swoim postanowieniu zgłaszającego. W przypadku dochodzenia jawnego sędzia wpisuje je do kartoteki obywatelskiej oskarżonego na witrynie państwowej – do wglądu wszystkich obywateli.

Istnieje możliwość utajnienia śledztwa na okres do roku czasu i jest to jedyny wyjątek od reguły jawności. Aby nikt nie mógł nadużywać przywilejów w stosunku do innych, stąd takie prawo przysługuje zarówno organom państwowym jak i każdemu obywatelowi. Po upływie 12 miesięcy, każdy którego ukryte dochodzenie dotyczyło musi zostać o nim powiadomiony, a wszystkie materiały z nim związane muszą zostać upublicznione. Wpis o prowadzeniu śledztwa wraz z dokumentacją i opinią sędziego wiecowego (wybranego przez podmiot śledzenia, aby sprawdził czy nie doszło do nadużyć) dodawane są przez tegoż sędziego do kartoteki obywateli w nim uczestniczących. Sędziowie sądu narodowego mają stały wgląd w każde utajnione działanie i mogą zdecydować o jego odtajnieniu. Poza tym szczególnym przypadkiem każdy obywatel ma wgląd we wszystkie działania dotykające jego życia. Wszystkie posunięcia organów państwowych są jawne jako wpływające na państwo, które jest własnością jego obywateli (wszelkie urzędnicze dane są nieusuwalne). Jawne są wszystkie działania wykraczając poza obszar samostanowienia jednostki, bądź grona osób (dwie lub więcej osób może zgodzić się na działanie w swoich osobistych obszarach i dopóki nie wychodzą poza to, nie muszą nikogo powiadamiać), jako te które dotykają strefy innych, albo wspólnej.

Termin rozprawy musi być podany z co najmniej tygodniowym wyprzedzeniem, na witrynie państwowej i każdy kto zgłosił chęć uczestnictwa zostaje o wszystkim powiadamiany na bieżąco. Posiedzenia mogą być zamknięte dla osób postronnych tylko na wniosek wszystkich dotkniętych stron (w wypadku, gdy którakolwiek ze stron nie bierze udziału – muszą pozostać otwarte dla każdego). Wyroki wraz z pełnym uzasadnieniem, jak również ugody, są zawsze jawne, nieusuwalne i wpisywane przez wymiar sprawiedliwości (obowiązuje odpowiedzialność osobista, więc powiązane z tożsamością urzędnika) do kartoteki obywatelskiej (pod tożsamościami wszystkich stron). Takie narzędzie ma służyć przestrzeganiu osób postronnych (np. przed bogatymi zboczeńcami, którzy przekonali swoje ofiary do milczenia). Jeśli skazany lub poszkodowany chcą odwołać się od wyroku pierwszej instancji, to muszą uzyskać przychylność dwóch innych sędziów grodzkich, w innym przypadku zostaje on uprawomocniony. Odwołanie trafia do sądu wiecowego, gdzie procedura się powtarza, a odwołanie na najwyższy stopień państwowy – sądu narodowego, może nastąpić tylko za zgodą dwóch innych sędziów wiecowych.

Sądy obsadzane są bezpośrednio przez obywateli – osobna lista na każdy szczebel i gminę. Liczbę sędziów grodzkich i wiecowych w danej gminie oraz sędziów w sądzie narodowym (orzekają wspólnie, większościowo) określa UO. Obywatel przy każdym z kandydatów może oddać głos poparcia, albo sprzeciwu lub wstrzymać się od głosu. Wszyscy kandydaci, którzy nie osiągnęli przewagi zwolenników nad przeciwnikami (nawet pojedynczym głosem) zostają odrzuceni (tak samo jak w przypadku UO jest to wpływ na współżycie w państwie, zatem musi mieć większościowe poparcie). Pozostali obejmują stanowiska sędziowskie aż do ich wyczerpania, w kolejności uzyskanego poparcia. W przypadku gdy kandydatów jest mniej niż stanowisk to pozostają one nieobsadzone. Sędzia (każdego szczebla) może powołać (i rozwiązać) swój zespół i nadać jego członkom prawo orzekania w jego imieniu, ale za których działania całkowicie odpowiada. Poparcie sędziów na witrynie państwowej uaktualniane jest na bieżąco („żywy” głos), tak samo jak lista kandydatów, więc sędziowie w każdej chwili mogą zostać odwołani lub powołani nowi. Nie można być sędzią we własnej sprawie (gdy brak alternatywy to powoływany nowy).

Wyrządzenie krzywdy lub uśmiercenie, w akcie samoobrony (gdy czyn nie podlega karze), jak i fakt o samej wiedzy o łamaniu prawa samostanowienia wraz z krokami, jeśli jakieś zostały poczynione, aby temu zapobiec lub przerwać, również skutkuje wpisem do kartoteki. Zdarzenia będące bezpośrednim zagrożeniem zdrowia lub życia (wynikające z zamierzonego jak i niezamierzonego działania), bądź ich groźby (obietnica krzywdy), umieszczane są sądownie w kartotece obywatelskiej. Sędzia ma prawo wydać nakaz uwięzienia osoby zagrażającej bezpieczeństwu innych (w osobnej, monitorowanej celi) na czas postępowania (dwóch innych sędziów, co najmniej tego samego stopnia, może taką decyzję odwołać). Dziecko może zostać odebrane na wniosek sędziego, na dobę, po której postępuje się zgodnie z jego wolą – powrót do rodziców lub zmiana opiekuna. O losie odebranych dzieci, które nie potrafią wyrazić swojej woli decyduje sędzia wiecowy.

 

Powrót do wprowadzenia